200 วัน เฉลี่ยเคลื่อนที่ ซื้อขาย

ค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่: วิธีการใช้งานบางส่วนของฟังก์ชันหลักของค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่คือการระบุแนวโน้มและการพลิกกลับ วัดความแรงของโมเมนตัมของสินทรัพย์และกำหนดพื้นที่ที่อาจเป็นสินทรัพย์ที่จะได้รับการสนับสนุนหรือความต้านทาน ในส่วนนี้เราจะชี้ให้เห็นว่าช่วงเวลาที่ต่างกันสามารถตรวจสอบโมเมนตัมได้อย่างไรและค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ที่จะเป็นประโยชน์ในการตั้งค่าการหยุดขาดทุนได้อย่างไร นอกจากนี้เราจะกล่าวถึงบางส่วนของความสามารถและข้อ จำกัด ของค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ที่ควรพิจารณาเมื่อใช้เป็นส่วนหนึ่งของขั้นตอนการซื้อขาย เทรนด์แนวโน้มการระบุตัวตนเป็นหนึ่งในหน้าที่หลักของการย้ายค่าเฉลี่ยซึ่งใช้โดยผู้ค้าส่วนใหญ่ที่พยายามทำให้แนวโน้มเป็นเพื่อนของตน ค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่เป็นตัวบ่งชี้ที่ล่าช้า ซึ่งหมายความว่าพวกเขาไม่ได้ทำนายแนวโน้มใหม่ แต่ยืนยันแนวโน้มเมื่อมีการจัดตั้งแล้ว ดังที่เห็นในรูปที่ 1 หุ้นจะถือเป็นหุ้นในขาขึ้นเมื่อราคาอยู่เหนือค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่และค่าเฉลี่ยถ่วงขึ้น ในทางตรงกันข้ามผู้ประกอบการค้าจะใช้ราคาต่ำกว่าค่าเฉลี่ยที่ลาดลงเพื่อยืนยันขาลง ผู้ค้าจำนวนมากจะพิจารณาเฉพาะการถือครองฐานะยาวในสินทรัพย์เมื่อราคาซื้อขายสูงกว่าค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ กฎง่ายๆนี้สามารถช่วยให้มั่นใจได้ว่าแนวโน้มการทำงานในผู้ค้าชอบ โมเมนตัมผู้ค้าเริ่มต้นจำนวนมากถามว่ามันเป็นไปได้อย่างไรในการวัดโมเมนตัมและค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ที่สามารถใช้เพื่อจัดการกับความสำเร็จดังกล่าวได้อย่างไร คำตอบง่ายๆคือให้ความสำคัญกับช่วงเวลาที่ใช้ในการสร้างค่าเฉลี่ยเนื่องจากแต่ละช่วงเวลาสามารถให้ข้อมูลเชิงลึกที่มีคุณค่าในรูปแบบต่างๆของโมเมนตัม โดยทั่วไปแล้วโมเมนตัมระยะสั้นสามารถวัดได้โดยดูที่ค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ซึ่งให้ความสำคัญกับระยะเวลา 20 วันหรือน้อยกว่า การพิจารณาค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ที่สร้างขึ้นโดยมีระยะเวลา 20 ถึง 100 วันโดยทั่วไปถือว่าเป็นตัววัดที่ดีของแรงในระยะปานกลาง สุดท้ายค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ใด ๆ ที่ใช้เวลา 100 วันหรือมากกว่าในการคำนวณสามารถใช้เป็นตัวชี้วัดความเป็นโมเมนตัมในระยะยาว สามัญสำนึกควรบอกคุณว่าค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ 15 วันเป็นตัววัดระยะสั้นที่เหมาะสมกว่าค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ 200 วัน หนึ่งในวิธีการที่ดีที่สุดในการกำหนดความแรงและทิศทางของโมเมนตัมของสินทรัพย์คือการวางค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่สามตัวลงบนแผนภูมิและให้ความสนใจใกล้เคียงกับความสัมพันธ์ระหว่างกัน ค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่สามตัวที่ใช้โดยทั่วไปมีเฟรมเวลาต่างกันเพื่อแสดงถึงการเคลื่อนไหวของราคาในระยะสั้นระยะกลางและระยะยาว ในรูปที่ 2 แรงดึงดูดที่แข็งแกร่งขึ้นจะเห็นได้เมื่อค่าเฉลี่ยระยะสั้นอยู่เหนือค่าเฉลี่ยระยะยาวและค่าเฉลี่ยทั้งสองจะแตกต่างกัน ในทางตรงกันข้ามเมื่อค่าเฉลี่ยระยะสั้นมีค่าต่ำกว่าค่าเฉลี่ยระยะยาวในระยะยาวโมเมนตัมจะอยู่ในทิศทางที่ลดลง การสนับสนุนการใช้ค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่อีกแบบหนึ่งคือการกำหนดราคาที่เป็นไปได้ ไม่ต้องใช้ประสบการณ์มากในการจัดการกับค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่เพื่อสังเกตว่าราคาที่ลดลงของสินทรัพย์มักจะหยุดและกลับทิศทางในระดับเดียวกับค่าเฉลี่ยที่สำคัญ ตัวอย่างเช่นในรูปที่ 3 คุณจะเห็นได้ว่าค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ 200 วันสามารถตรึงราคาหุ้นหลังจากที่ตกลงมาจากระดับสูงที่ 32 ได้ผู้ค้าหลายรายคาดว่าจะพลิกกลับจากค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ที่สำคัญและจะใช้ค่าเฉลี่ยอื่น ๆ ตัวบ่งชี้ทางเทคนิคเพื่อยืนยันการเคลื่อนย้ายที่คาดไว้ ความต้านทานเมื่อราคาของสินทรัพย์ต่ำกว่าระดับที่มีอิทธิพลในการสนับสนุนเช่นค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ 200 วันก็เป็นเรื่องปกติที่จะเห็นค่าเฉลี่ยที่ทำหน้าที่เป็นอุปสรรคสำคัญที่ทำให้นักลงทุนไม่สามารถผลักดันให้ราคาสูงกว่าค่าเฉลี่ยดังกล่าวได้ ตามที่คุณสามารถดูได้จากตารางด้านล่างความต้านทานนี้มักใช้โดยผู้ค้าเป็นสัญลักษณ์เพื่อทำกำไรหรือปิดสถานะยาว ๆ ที่มีอยู่ ผู้ขายสั้นจำนวนมากยังใช้ค่าเฉลี่ยเหล่านี้เป็นจุดเริ่มต้นเนื่องจากราคามักจะตีกลับแนวต้านและยังคงเคลื่อนไหวต่ำลง หากคุณเป็นนักลงทุนที่มีฐานะที่ยาวนานในสินทรัพย์ที่ซื้อขายต่ำกว่าค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ที่สำคัญคุณอาจสนใจที่จะติดตามระดับอย่างใกล้ชิดเนื่องจากอาจส่งผลต่อมูลค่าการลงทุนของคุณมาก Stop-Losses ลักษณะการสนับสนุนและความต้านทานของค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ช่วยให้เป็นเครื่องมือในการบริหารความเสี่ยง ความสามารถในการเคลื่อนตัวเฉลี่ยเพื่อระบุสถานที่เชิงกลยุทธ์ในการตั้งคำสั่งหยุดขาดทุนช่วยให้ผู้ค้าสามารถตัดตำแหน่งที่เสียไปก่อนที่จะเติบโตได้ ดังที่เห็นในรูปที่ 5 ผู้ค้าที่ถือครองหุ้นในหุ้นยาวและตั้งคำสั่งหยุดขาดทุนต่ำกว่าค่าเฉลี่ยที่มีอิทธิพลสามารถช่วยตัวเองได้เงินเป็นจำนวนมาก การใช้ค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่เพื่อกำหนดคำสั่งหยุดขาดทุนเป็นกุญแจสำคัญในกลยุทธ์การซื้อขายที่ประสบความสำเร็จการวิเคราะห์ทางเทคนิค: ค่าเฉลี่ยเคลื่อนไหวส่วนใหญ่รูปแบบแผนภูมิจะแสดงการเปลี่ยนแปลงของราคาเป็นจำนวนมาก ซึ่งอาจทำให้ผู้ค้าได้รับความคิดในเรื่องแนวโน้มความปลอดภัยโดยรวม หนึ่งวิธีง่ายๆที่ผู้ค้าใช้ในการต่อสู้นี้คือการใช้ค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ ค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่คือราคาเฉลี่ยของการรักษาความปลอดภัยในช่วงเวลาที่กำหนด โดยการวางแผนการรักษาความปลอดภัยราคาเฉลี่ยการเคลื่อนไหวของราคาจะเรียบออก เมื่อความผันผวนแบบวันต่อวันจะถูกเอาออกผู้ค้าจะสามารถระบุแนวโน้มที่แท้จริงได้ดีขึ้นและเพิ่มความเป็นไปได้ที่จะใช้ประโยชน์ได้ ประเภทของค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่มีค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่หลายแบบแตกต่างกันไปตามที่คำนวณ แต่วิธีตีความค่าเฉลี่ยแต่ละค่ายังคงเหมือนเดิม การคำนวณมีความแตกต่างกันเพียงอย่างเดียวกับการถ่วงน้ำหนักที่พวกเขาวางไว้กับข้อมูลราคาขยับจากน้ำหนักที่เท่ากันของแต่ละจุดราคาไปเป็นน้ำหนักที่มากขึ้นเมื่อเทียบกับข้อมูลล่าสุด สามประเภทที่พบมากที่สุดของค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่อยู่ที่ง่ายๆ เชิงเส้นและเลขชี้กำลัง Simple Moving Average (SMA) นี่เป็นวิธีที่นิยมใช้ในการคำนวณค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ของราคา ใช้เวลาเพียงผลรวมของราคาปิดที่ผ่านมาในช่วงเวลาและหารผลตามจำนวนราคาที่ใช้ในการคำนวณ ตัวอย่างเช่นในค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ 10 วันราคาปิดสุดท้าย 10 รายการจะรวมเข้าด้วยกันและหารด้วย 10 ดังที่คุณเห็นในรูปที่ 1 ผู้ประกอบการค้าสามารถที่จะทำให้ค่าเฉลี่ยของการตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงราคาโดยเฉลี่ยน้อยลงโดยการเพิ่มจำนวน ของรอบระยะเวลาที่ใช้ในการคำนวณ การเพิ่มจำนวนช่วงเวลาในการคำนวณเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการวัดความแข็งแกร่งของแนวโน้มในระยะยาวและโอกาสที่จะกลับรายการ หลายคนอ้างว่าประโยชน์ของค่าเฉลี่ยประเภทนี้มีข้อ จำกัด เนื่องจากแต่ละจุดในชุดข้อมูลมีผลกระทบต่อผลลัพธ์โดยไม่คำนึงถึงตำแหน่งที่เกิดขึ้นในลำดับ นักวิจารณ์ยืนยันว่าข้อมูลล่าสุดมีความสำคัญมากขึ้นและควรมีการถ่วงน้ำหนักที่สูงขึ้น การวิพากษ์วิจารณ์ประเภทนี้เป็นหนึ่งในปัจจัยหลักที่นำไปสู่การประดิษฐ์รูปแบบอื่น ๆ ของค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ ค่าเฉลี่ยถ่วงน้ำหนักเชิงเส้นตัวบ่งชี้ค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่นี้เป็นค่าเฉลี่ยที่น้อยที่สุดจากสามตัวและใช้เพื่อแก้ปัญหาเกี่ยวกับการถ่วงน้ำหนักเท่ากัน เส้นค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่แบบถ่วงน้ำหนักแบบเส้นตรงคำนวณจากผลรวมของราคาปิดทั้งหมดในช่วงเวลาหนึ่งและคูณด้วยตำแหน่งของจุดข้อมูลและหารด้วยผลรวมของจำนวนงวด ตัวอย่างเช่นในระยะเวลาห้าวันโดยถัวเฉลี่ยถ่วงน้ำหนักราคาปิดในปัจจุบันจะคูณด้วยห้าวันวานโดยสี่เป็นต้นจนกระทั่งถึงวันแรกในช่วงระยะเวลา ตัวเลขเหล่านี้จะถูกรวมเข้าด้วยกันและหารด้วยผลรวมของตัวคูณ ค่าเฉลี่ยการเคลื่อนที่แบบ Exponential (EMA) การคำนวณค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่นี้ใช้ปัจจัยที่ราบเรียบเพื่อให้น้ำหนักที่สูงขึ้นในจุดข้อมูลล่าสุดและถือว่ามีประสิทธิภาพมากกว่าค่าเฉลี่ยถ่วงน้ำหนักแบบเส้นตรง ไม่จำเป็นต้องมีความเข้าใจในการคำนวณสำหรับผู้ค้าส่วนใหญ่เนื่องจากส่วนใหญ่แพคเกจแผนภูมิทำคำนวณสำหรับคุณ สิ่งสำคัญที่สุดที่ต้องจดจำเกี่ยวกับค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่แบบเสวนาก็คือการตอบสนองต่อข้อมูลใหม่ ๆ เมื่อเทียบกับค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ที่เรียบง่าย การตอบสนองนี้เป็นหนึ่งในปัจจัยสำคัญที่ทำให้ค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ของทางเลือกในหมู่ผู้ค้าทางเทคนิคจำนวนมาก ดังที่เห็นในรูปที่ 2 EMA ระยะเวลา 15 วันจะเพิ่มขึ้นและลดลงเร็วกว่า SMA 15 ช่วง ความแตกต่างเล็กน้อยนี้ดูเหมือนจะไม่ค่อยมากนัก แต่เป็นปัจจัยสำคัญที่ต้องคำนึงถึงเนื่องจากอาจมีผลกระทบต่อ การใช้ค่าเฉลี่ยของค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่จะใช้เพื่อระบุแนวโน้มในปัจจุบันและการกลับรายการแนวโน้มเช่นเดียวกับการตั้งค่าการสนับสนุนและระดับความต้านทาน ค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่สามารถใช้เพื่อระบุได้อย่างรวดเร็วว่าการรักษาความปลอดภัยมีการเคลื่อนไหวในขาขึ้นหรือขาลงหรือไม่ขึ้นอยู่กับทิศทางของค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ ดังที่เห็นในรูปที่ 3 เมื่อค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่เคลื่อนขึ้นสูงและราคาอยู่เหนือระดับความปลอดภัยจะอยู่ในแนวโน้มขาขึ้น ในทางกลับกันค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ที่หดตัวลงพร้อมกับราคาด้านล่างสามารถนำมาใช้เป็นสัญญาณขาลง อีกวิธีหนึ่งในการกำหนดโมเมนตัมคือการดูลำดับของค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่สองเส้น เมื่อค่าเฉลี่ยระยะสั้นอยู่เหนือค่าเฉลี่ยระยะยาวแนวโน้มจะเพิ่มขึ้น ในทางกลับกันค่าเฉลี่ยระยะยาวที่สูงกว่าค่าเฉลี่ยระยะสั้นจะส่งผลให้แนวโน้มการปรับตัวลดลง การย้ายการพลิกกลับของค่าเฉลี่ยจะเกิดขึ้นในสองวิธีหลัก ๆ คือเมื่อราคาเคลื่อนผ่านค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่และเมื่อเคลื่อนที่ผ่านค่าไขว้เฉลี่ยเคลื่อนไหว สัญญาณแรกที่พบคือเมื่อราคาเคลื่อนผ่านค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ที่สำคัญ ตัวอย่างเช่นเมื่อราคาหลักทรัพย์ที่อยู่ในช่วงขาลงลดลงต่ำกว่าค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ในช่วง 50 เช่นในรูปที่ 4 จะเป็นสัญญาณว่าแนวโน้มขากลับอาจย้อนกลับ สัญญาณอื่น ๆ ของการกลับรายการแนวโน้มคือเมื่อค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่หนึ่งตัวผ่านไปมาอีก ตัวอย่างเช่นที่คุณเห็นในรูปที่ 5 ถ้าค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ 15 วันสูงกว่าค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ 50 วันนั่นเป็นสัญญาณบวกที่ราคาจะเริ่มเพิ่มขึ้น หากระยะเวลาที่ใช้ในการคำนวณค่อนข้างสั้นตัวอย่างเช่น 15 และ 35 อาจส่งสัญญาณการกลับรายการในระยะสั้น ในทางกลับกันเมื่อค่าเฉลี่ยสองค่าที่มีกรอบเวลาที่ค่อนข้างยาว (เช่น 50 และ 200) จะใช้เพื่อแนะนำการเปลี่ยนแปลงในระยะยาว อีกวิธีหนึ่งในการคำนวณค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่คือการระบุระดับการสนับสนุนและความต้านทาน ไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะเห็นสต็อกที่ได้รับการล้มหยุดการลดลงและทิศทางย้อนกลับเมื่อมันกระทบการสนับสนุนของค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ที่สำคัญ การเคลื่อนที่ผ่านค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ที่สำคัญมักถูกใช้เป็นสัญญาณโดยผู้ค้าทางเทคนิคว่าเทรนด์กำลังถอยกลับ ตัวอย่างเช่นถ้าราคาพักผ่านเส้นค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ 200 วันในทิศทางที่ลดลงสัญญาณนี้จะเป็นสัญญาณว่าแนวโน้มขากลับกำลังย้อนกลับ ค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่เป็นเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพในการวิเคราะห์แนวโน้มด้านความปลอดภัย พวกเขาให้การสนับสนุนที่มีประโยชน์และจุดความต้านทานและใช้งานง่ายมาก กรอบเวลาที่พบบ่อยที่สุดที่ใช้เมื่อสร้างค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ ได้แก่ 200 วัน 100 วัน 50 วัน 20 วันและ 10 วัน ค่าเฉลี่ย 200 วันนับเป็นวัดที่ดีสำหรับปีการค้าขายซึ่งเป็นค่าเฉลี่ยครึ่งวันของ 100 วันซึ่งเป็นค่าเฉลี่ย 50 วันของไตรมาสโดยเฉลี่ยอยู่ที่ 20 วันต่อเดือนและ 10 วันเฉลี่ย 2 สัปดาห์ การเคลื่อนย้ายค่าเฉลี่ยช่วยให้ผู้ค้าทางเทคนิคสามารถเอื้ออำนวยต่อการเคลื่อนไหวของราคาในแต่ละวันซึ่งทำให้ผู้ค้ามองเห็นแนวโน้มราคาได้ชัดเจนยิ่งขึ้น จนถึงตอนนี้เรามุ่งเน้นการเคลื่อนไหวของราคาผ่านแผนภูมิและค่าเฉลี่ย ในส่วนถัดไปให้ดูเทคนิคอื่น ๆ ที่ใช้เพื่อยืนยันการเคลื่อนไหวและรูปแบบราคา การวิเคราะห์ทางเทคนิค: ตัวชี้วัดและตัวสร้างกระแสไฟฟ้าการใช้ค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ช่วยให้เราสามารถกำหนดแนวโน้มและอันดับที่สองเพื่อรับรู้ถึงแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงได้ แค่นั้นแหละ. ไม่มีอะไรที่ดีสำหรับพวกเขา สิ่งอื่นใดเป็นเพียงแค่เสียเวลา ฉันจะไม่ได้รับรายละเอียดเกี่ยวกับวิธีการที่พวกเขาจะถูกสร้างขึ้น มีเกี่ยวกับเว็บไซต์ zillion ที่จะอธิบายการแต่งหน้าทางคณิตศาสตร์ของพวกเขา ฉันจะปล่อยให้คุณทำอย่างนั้นในวันหนึ่งของคุณเองเมื่อคุณเบื่อกับความคิดของคุณ แต่สิ่งที่คุณต้องรู้ก็คือเส้นค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่เป็นเพียงราคาเฉลี่ยของหุ้นในช่วงเวลาหนึ่ง แค่นั้นแหละ. ค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่สองค่าที่ฉันใช้ค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่สองค่าคือค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่เฉลี่ยของช่วงเวลา 10 (SMA) และค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่เชิงเส้น 30 (EMA) ฉันชอบที่จะใช้ช้าลงและเร็วขึ้น เพราะเหตุใดเมื่อความเร็วที่เร็ว (10) ข้ามไปช้ากว่า (30) ก็จะส่งสัญญาณการเปลี่ยนแปลงแนวโน้ม ลองดูตัวอย่าง: คุณสามารถดูในแผนภูมิด้านบนว่าเส้นเหล่านี้สามารถช่วยคุณกำหนดแนวโน้มได้อย่างไร ที่ด้านข้างซ้ายของกราฟ 10 SMA อยู่เหนือเส้น 30 EMA และมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น สัญญาณ SMA 10 ตัวผวนลงมาต่ำกว่า 30 EMA ในช่วงกลางเดือนสิงหาคมและแนวโน้มจะลดลง จากนั้นดัชนี SMA 10 ตัวก็ทะลุผ่าน 30 EMA ในเดือนกันยายนและมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นอีกครั้งและจะยังคงอยู่ต่อไปเป็นเวลาหลายเดือนหลังจากนั้น ต่อไปนี้เป็นกฎ: ให้ความสำคัญกับตำแหน่งที่ยาวเมื่อ SMA 10 อยู่เหนือเส้น 30 EMA เน้นเฉพาะตำแหน่งสั้น ๆ เมื่อ SMA 10 อยู่ต่ำกว่า 30 EMA มันไม่ได้ง่ายกว่านั้นและมันก็จะทำให้คุณอยู่ทางด้านขวาของแนวโน้มทราบว่าค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่จะทำงานได้ดีเมื่อหุ้นมีแนวโน้ม - ไม่เมื่อพวกเขาอยู่ในช่วงการซื้อขาย เมื่อหุ้น (หรือตลาดเอง) กลายเป็นเลอะเทอะคุณสามารถละเลยค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ได้ - โดยปกติแล้วจะเป็นสิ่งสำคัญที่ต้องจดจำ (สำหรับตำแหน่งที่ยาว - ย้อนกลับสำหรับตำแหน่งสั้น ๆ ): SMA 10 ตัวต้องสูงกว่า 30 EMA ต้องมีช่องว่างระหว่างค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ ทั้งสองค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่จะต้องแคบลง ค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ 200 ครั้ง SMA 200 ถูกใช้เพื่อแยกดินแดนของวัวจากดินแดนหมี การศึกษาพบว่าการเน้นตำแหน่งยาวเหนือบรรทัดนี้และตำแหน่งสั้น ๆ ใต้เส้นนี้จะทำให้คุณมีขอบเล็กน้อย คุณควรเพิ่มค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่นี้ลงในแผนภูมิทั้งหมดในกรอบเวลาทั้งหมด ใช่. แผนภูมิรายสัปดาห์, แผนภูมิรายวันและแผนภูมิภายในวัน (15 นาที, 60 นาที) SMA 200 เป็นค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ที่สำคัญที่สุดที่จะมีอยู่ในแผนภูมิหุ้น คุณจะประหลาดใจที่จำนวนครั้งที่หุ้นจะย้อนกลับในพื้นที่นี้ ใช้เพื่อประโยชน์ของคุณนอกจากนี้เมื่อเขียนการสแกนหาหุ้นคุณสามารถใช้ตัวเลือกนี้เป็นตัวกรองเพิ่มเติมเพื่อค้นหาการตั้งค่าที่ยาวนานซึ่งอาจอยู่เหนือบรรทัดนี้และอาจมีการตั้งค่าสั้น ๆ ที่อยู่ใต้เส้นนี้ การสนับสนุนและความต้านทานขัดต่อความเชื่อที่เป็นที่นิยมหุ้นไม่พบการสนับสนุนหรือความต้านทานต่อค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ หลายครั้งที่คุณจะได้ยินพ่อค้าบอกว่า Hey ดูที่หุ้นนี้มันเด้งออกจากค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ 50 วันทำไมสต็อกก็รีบออกจากสายที่ผู้ประกอบการค้าบางวางบนแผนภูมิหุ้นมัน wouldnt หุ้นจะเด้ง (ถ้าคุณต้องการเรียกว่า) จากระดับราคาที่สำคัญที่เกิดขึ้นในอดีตไม่ใช่บรรทัดบนแผนภูมิ หุ้นจะกลับ (ขึ้นหรือลง) ในระดับราคาที่ใกล้เคียงกับค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ที่เป็นที่นิยม แต่จะไม่ย้อนกลับที่บรรทัด ดังนั้นสมมติว่าคุณกำลังดูแผนภูมิและคุณเห็นสต็อคที่ดึงกลับมาช่วยบอกว่าค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่รอบระยะเวลา 200 ดูที่ระดับราคาในแผนภูมิซึ่งเป็นจุดที่มีการสนับสนุนหรือความต้านทานอย่างมากในอดีต นี่คือพื้นที่ที่หุ้นน่าจะกลับรายการ